Zdravlje:

Condyllomata accuminata - Kondilomi u ustima

Genitalne bradavice ili kondilomi (Condyllomata accuminata) česte su kod mladih seksualno aktivnih osoba. Iako se, kao što im i samo ime kaže, najčešće javljaju u genitalnom predjelu, kondilomi se mogu javiti i na usnama tj. u usnoj duplji.

Ukoliko ste mladi (15-24 god.), seksualno aktivni sa više od jednog partnera i živite u gradu, u najrizičnijoj ste grupi da dobijete ovu veneričnu bolest. Često, nekritično menjanje partnera i nekorišćenje prezervativa i drugih zaštita vrtoglavo uvećava šansu da se zarazite polnom bolešću. Homoseksualke imaju manje šansi da dobiju polnu bolest jer se ona medju ženama teže prenosi, dok su homo, hetero i biseksualci skoro izjednačeni po šansama da dobiju STD - PPI (Polno prenosivu infekciju).

HPV (Humani Papiloma Virus) izaziva ovu bolest prijanjajući za epitelne ćelije kože i sluzokože najčešće stidnih regiona (vagine, anusa i penisa, ređe kože testisa ponekad i usta). Virus ceo svoj životni ciklus završava na površini (sluzo)kože pa se ne može dijagnostikovati analizom krvi. Postoji preko 80 identifikovanih papiloma virusa koji prouzrokuju nekoliko različitih vrsta bradavica kod ljudi: kožne, plantarne, ravne i laringealne papilome a 30 izaziva polne kondilome. Klasifikovani su po brojevima i većina je bezazlena po pitanju prelaza u rak.

HPV-16, 18, 31, i 45 stvaraju ravne i skoro nevidljive bradavice koje mogu postati maligne, dok HPV-6 i 11 predstavljaju najčešće uzročnike kondiloma, lako su uočljivi i ne izazivaju rak. Smatra se da prelaz kondiloma u rak zahteva prisustvo drugih štetnih faktora kao što su zaraženost herpes simpleks virusom, loš imunološki status i pušenje. Vreme inkubacije, dakle vreme od infekcije do pojave bradavice može trajati od mesec do tri godine. Za pojavu promjene u usnoj duplji najčešći je period od mjesec dana do tri mjeseca.

Prenošenje i zaštita

HPV se prenosi seksualnim putem cak i blagim dodirom dve sluzokoze, kao i vertikalnom transmisijom sa majke na dete gde novorođence često biva inficirano. Zavisno od načina porođaja beba može dobiti laringealne papilome tj. kondilomi u grlu (kada prvo iylayi glava) ili genitalne kondilome. Moguće je i širenje kondiloma po telu tj. prenošenje virusa sopstvenim rukama sa svojih bradavica na neinficirana mesta. Smatra se da osoba koja je jednom zaražena kondilomima nikada ne može potpuno da se oslobodi virusa već samo posle lečenja gubi manifestacije istog, dakle virus je prisutan ali celularna imunost mu ne dozvoljava da se ispolji u vidu bradavica.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnozu ove bolesti daje najčešće dermatovenerolog ili ginekolog jednostavno po izgledu promene. Bradavice ako su velike one imaju oblik i površinu koja podseća na karfiol, a ako su male radi se test sircetnom kiselinom posle koje kondilomi pobele i jasno se razlikuju od ostalih promena u regiji. Mogu kod imunokompromitovanih osoba biti toliko veliki da blokiraju uretru, vaginu ili rektum u zavisnosti gde se nalaze. Kako su oralni kondilomi promjene koje se u povećanom procentu javljaju kod HIV pozitivnih pacijenata, to se pacijenti sa ovakvim promjenama obaveyno testiraju na HIV.

Lečenje kondiloma je individualno. Može biti iscrpljujuce i dugotrajno, neretko uključuje hirursku intervenciju, a može biti i kratko i bezazleno. Ako se bradavice nalaze na površini moguće ih je lečiti tkzv. krioterapijom odnosno "spaljivanjem" tečnim azotom. Ova metoda je bezbolna i ponavlja se na svaka 3-4 dana do nestanka bradavica kada se radi test sirćetnom kiselinom radi provere preostalih mikrolezija. Nekada je dovoljno 2-3 puta otići na terapiju tečnim azotom i sve promene nestanu a nekada lečenje potraje i do godinu dana, pa se savetuje apstinencija od svakog polnog kontakta tokom lečenja jer bilo koje trenje inficiranog mesta dovodi do rasipanja virusa.

Danas pored krioterapije postoje i savremenije metode liječenja kondiloma. To su prije svega radiotalasi, laseri i ultrazvučni nož.

Pored ovih fizičkih metoda, u terapiji se koriste i brojna medikametozna sredstva, kao što su: podofilin, bleomycin, imiqumod, interferoni, cidofovir i dr.

Do sada se kao najbolja pokazala konbinovana terapija fizičkih i medikamentoznih metoda.

Informacije za inficirane

Kondilomi nisu nešto zbog čega treba da paničite ali jesu nešto što morate da lečite savesno. Nisu neizlečivi i po život opasni, izuzev ako se ne leče i ne prate, ali su jednostavno dosadni. Takođe, prestavljaju komplikaciju u toku trudnoće, kako zbog otežanog toka porođaja (ukoliko se ne uklone) tako i zbog mogućnosti inficiranja bebe.

Ukoliko želite da saznate nešto više o drugim polnoprenosivim bolestima (herpes, sifilis, SIDA) to možete uraditi ovdje.