Zdravlje:

Upala pluća

Šta bi trebalo da se zna o upalama pluća - Pneumonijama (Đorđe Považan)

Infekcije disajnih puteva svojim značajem, učestalošću, često teškom kliničkom slikom i, na žalost, ponekad lošim tokom i ishodom, pored moćnih antimikrobnih lekova predstavljaju i danas veoma bitan problem u medicinskoj praksi.
Zbog još uvek postojećih problema oko utvrđivanja uzročnika, pravilnog i brzog odabira antimikrobnog leka, dužine terapije kao i prevencije mogućih komplikacija iz ove grupe infekcija izdvajaju se upale pluća - pneumonije.

One predstavljaju infekcije najudaljenijih - najdubljih delova disajnog trakta. Mogu biti uzrokovane bakterijskim ( Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae itd. ) i nebakterijskim ( virusima - influenca, parainfluenca, rinovirus, respiratorno sincicijalni virus, adenovirusima itd.; gljivicama, parazitima, rikecijama, fizičkim i hemijskim agensima) - uzročnicima.
Prema mapi sezonske zastupljenosti uzročnika, jesenji i zimski meseci obiluju virusnim infekcijama koje najčešće zahvataju gornje disajne puteve ( nos, grlo ) a samo ponekad se spuštaju u donje disajne puteve ( dušnik, bronhije i plućno tkivo ). Kako je već napomenuto, ukoliko infekcija zahvati dublje delove disajnih puteva, razvija se upala pluća - pneumonija. Pored virusnih uzročnika, pri čemu nastaju tzv. atipične pneumonije, zahvaćenu regiju može da zahvati i bakterijska infekcija. Ona je češća kod odraslih, i njihova zastupljenost je 60-80%.
Postoji više načina prodora infektivnog agensa u pluća. Najčešći je aspiracijom i inhalacijom, odnosno, udisanjem kontaminiranog agensa iz spoljašnje sredine.

Pneumonije su oboljenja koja, najčešće, nastaju iz punog zdravlja, te imaju nagli početak koji je praćen povišenom ( do 37, 5C ) ili visokom ( 39 - 40C ) telesnom temperaturom, groznicom, pojačanim, često upornim kašljem, koji je u početku bolesti suv, nadražajan, da bi posle nekoliko dana bio praćen iskašljavanjem sluzavog, sluzavo-gnojavog a ponekad i sukrvičavog sekreta. Posebnu pažnju je potrebno obratiti na bolesnike koji u iskašljaju imaju primese sukrvice ili krvi. Svi ovi simptomi su praćeni malaksalošću, slabošću bolesnika, kao i pojačanim znojenjem.
Bolesnici se često žale na upalu gornjih disajnih puteva koju prate pojačana sekrecija iz nosa, zapušenost nosa, gušobolja, a može biti prisutna i groznica na usnama. U slučaju pojave navedenih simptoma, a posebno u slučajevima njihove jače ispoljenosti, obavezno se preporučuje konsultacija lekara koji će pored standardnog dijagnostičkog algoritma, pratiti pacijenta i doneti odluku o terapiji. Ona se najčešće zasniva na mirovanju bolesnika, unosu mnogo tečnosti, vitamina, korišćenju lekova protiv visoke telesne temperature i primeni antibiotika. Značajno je praćenje kliničkog toka bolesti, jer ukoliko dođe do pogoršanja opšteg stanja pacijenta, po proceni ordinirajućeg lekara, bolesnik se mora uputiti na bolničko lečenje.

Pogoršanje opšteg stanja i upućivanje bolesnika na hospitalizaciju češće je kod pacijenata starije životne dobi, kao i kod bolesnika sa kompromitovanim odbrambenim sistemom, zbog već prisutne, neke hronične bolesti.
Pravilan pristup u lečenju pneumonija, odnosno blagovremeno uključivanje adekvatne terapije, dovodi do bržeg ozdravljenja bolesnika i smanjenja nastanka komplikacija. Ovo predstavlja osnovni postulat savremene terapije ovih oboljenja, protiv kojih se samo dobrom saradnjom pacijenta i lekara možemo uspešno boriti.

Doc. dr Đorđe Považan
Načelnik Odeljenja za akutne pneumonije
Institut za plućne bolesti Sremska Kamenica

preuzeto sa: www.bbsoft.co.yu

koristan link: Wikipedia